| Η αφή |
|
|
|
| Γράφει ο/η Dr. Γιώργος Μαντοκούδης | |||||||
| 02.11.09 | |||||||
Σελίδα 2 από 5 Ψηλαφίζοντας ένα αντικείμενο έχουμε την ικανότητα να αναγνωρίσουμε ένα αντικείμενο και να δημιουργήσουμε μία άποψη για το μέγεθος και το σχήμα του. Αυτό γίνεται δυνατό μέσω των υποδοχέων στο δέρμα των δακτύλων μας. Η αίσθηση δεν είναι μόνο απαραίτητη για την αντίληψη του κόσμου γύρω μας, αλλά και για την αντίληψη και επιβεβαίωση πνευματικών αληθειών. Είναι ιστορικό γεγονός, ότι ο Ιησούς Χριστός έζησε στη γη μας, η δε Ανάστασή Του αμφισβητήθηκε πολύ και αμφισβητείται μέχρι σήμερα. Γι' αυτό, ο απόστολος Ιωάννης γράφει, ως αυτόπτης μάρτυρας στην Επιστολή του: (Α’ Ιωάννη 1/1): «Εκείνο που ήταν από την αρχή, εκείνο που ακούσαμε, εκείνο που είδαμε με τα μάτια μας, εκείνο που τη Θέα του κοιτάξαμε και τα χέρια μας ψηλάφησαν, για τον Λόγο τής ζωής». O Ιησούς Χριστός λέει στους μαθητές Του, για να τους πείσει ότι δεν βλέπανε απλά ένα πνεύμα, αλλά τον ζωντανό Ιησού Χριστό με το ένδοξο, πλέον αναστημένο σώμα του: Δείτε τα χέρια μου και τα πόδια μου, ότι εγώ ο ίδιος είμαι. ψηλαφήστε με και δείτε. επειδή, ένα πνεύμα δεν έχει σάρκα και κόκαλα, όπως βλέπετε εμένα ότι έχω. Γιατί ο Κύριος Ιησούς Χριστός ήθελε να Τον αγγίξουν και να ψηλαφήσουν τα τρυπημένα χέρια Του; Μήπως δεν έφτανε που Τον ακούγανε και που Τον βλέπανε; Θα πρέπει να ξέρουμε, ότι ο οργανισμός μας χρησιμοποιεί πάντοτε όλα τα αισθητήρια για να αξιολογήσει αυτό που αισθάνεται. Έτσι, όπως δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά, έτσι δεν μπορεί ένας άνθρωπος να βρίσκεται μπροστά μας, να μιλάει, χωρίς να είναι ορατός ή χωρίς να μπορεί κανείς να τον αγγίξει. Επειδή τα αυτιά μας ή τα μάτια μας μπορούν με μια ψευδαίσθηση να μας ξεγελάσουν, είναι πιο πειστικό αν κάτι είναι χειροπιαστό. Η πιθανότητα να γίνουμε θύματα της ψευδαίσθησης μειώνεται, όταν όλα τα αισθητήρια συστήματα του οργανισμού μας μάς επιβεβαιώνουν αυτό που βλέπουμε ή ακούμε. Είναι σίγουρο ότι, αν ακούγανε οι μαθητές μόνον τη φωνή τού Χριστού, θα γίνονταν γρήγορα Θύματα του διαβόλου, ο οποίος θα τους έκανε να αμφιβάλουν. Το ίδιο Θα γινόταν, αν μόνο Τον έβλεπαν. Οι μαθητές είχαν, εκτός από την αίσθηση της όρασης, της ακοής, της αφής και μια πραγματική εμπειρία από την καθημερινή ζωή, ώστε να φύγει κάθε αμφιβολία από μέσα τους: O Χριστός έφαγε μπροστά τους, κάτι που δεν ήταν δυνατόν για ένα πνεύμα. O Χριστός δεν τους αφήνει περιθώρια για φιλοσοφίες και συζητήσεις. Ήταν και είναι πράγματι Αναστημένος. Έτσι, η πίστη μας στον Αναστημένο Χριστό δεν στηρίζεται σε αβέβαιες αναφορές κάποιων ανθρώπων. Το γεγονός, ότι ψηλάφησαν τον Ιησού, δείχνει και τη στενή επικοινωνία και τις στενές σχέσεις των μαθητών με τον Χριστό. Για παράδειγμα, μπορείς να ακούσεις κάποιον από μακριά όταν φωνάζει, χωρίς να τον βλέπεις. Πρέπει όμως να πλησιάσεις πιο κοντά, για να αντικρίσεις το πρόσωπο που σου μιλάει. Για να το ακουμπήσεις, όμως, πρέπει να στέκεσαι πλάι του! Προσωπικές σχέσεις με τον Χριστό δεν γίνονται από μακριά! Δεν φτάνει να ακούσεις απλά για τον Χριστό ή να πηγαίνεις στην εκκλησία. Πρέπει να πας πιο κοντά για να Τον δεις: Πλησίασε και αντίκρισε τον σταυρό και δέξου το μοναδικό δώρο που σου χαρίζει ο Χριστός μέσω του θανάτου Του: Τη συγχώρεση των αμαρτιών, την Ανάσταση και την αιώνια ζωή! Ένα βλέμμα επάνω στον σταυρωμένο Χριστό φτάνει για να σωθείς από τον βέβαιο θάνατο και την κόλαση, έτσι όπως σώθηκαν οι Ισραηλίτες στην έρημο, όταν κοίταξαν με πίστη το χάλκινο φίδι που είχε στήσει ο Μωυσής στην έρημο. Όταν πιστέψεις και δεχθείς τον Ιησού Χριστό ως προσωπικό σου Σωτήρα στην ζωή σου, τότε θα νιώσεις αισθητά την παρουσία Του. Ο Ιησούς Χριστός στέκεται πλάι σου (αφή). Θα έχεις στενή επαφή μέσω της προσευχής και κοινωνία μαζί Του. Η ακοή, η όραση, η αφή και η κοινωνία (πρακτική εμπειρία) είναι σαν τα σκαλοπάτια που ανεβαίνει κάθε άνθρωπος, όταν αναζητάει μια προσωπική σχέση με τον Θεό. Ένα όμορφο παράδειγμα στην Αγία Γραφή είναι ο τελώνης Ζακχαίος, ο οποίος πρώτα άκουσε ότι, ο Χριστός Θα περάσει από την πόλη του. Όταν άκουσε, είχε την επιθυμία να Τον δει. Έπρεπε όμως να Τον πλησιάσει πιο κοντά και επειδή ήταν κοντός, ανέβηκε επάνω σε μια συκομουριά. Όταν τον είδε, πίστεψε στον Ιησού Χριστό και ανταποκρίθηκε στο κάλεσμά Του. Κατέβηκε από το δένδρο και Τον υποδέχτηκε (Αφή). Τότε ακολούθησε η πρακτική εμπειρία: O Ζακχαίος είχε τη χαρά να γευματίσει μαζί Του (Κοινωνία)! O σημερινός κόσμος αναζητάει την εμπειρία. Αν και ο Θεός δεν είναι ορατός, μπορεί να γίνει αισθητός. O απόστολος Παύλος είπε στο κήρυγμα του στην Αθήνα: «[...] για να ζητούν τον Κύριο, ίσως μπορέσουν να τον ψηλαφήσουν και να τον βρουν. αν και δεν είναι μακριά από κάθε έναν από μας ξεχωριστά» (Πράξεις των Αποστόλων 17/27). Πολλοί άνθρωποι δίνουν στη ζωή τους δόξα σε ψεύτικους Θεούς, όπως στον Θεό του χρήματος κτλ. Αναγκάζεται ο ζωντανός Θεός του ουρανού και της γης να μιλήσει μέσω του προφήτη Δανιήλ: «δοξολόγησες τους θεούς τούς ασημένιους, και τους χρυσούς, τους χάλκινους, και τους σιδερένιους, τους ξύλινους και τους πέτρινους, που δεν βλέπουν ούτε ακούν ούτε καταλαβαίνουν και τον Θεό, στου οποίου το χέρι είναι η πνοή σου, και στην εξουσία του όλοι οι δρόμοι σου, δεν δόξασες». Το χαρακτηριστικό των ειδώλων είναι ότι δεν έχουν την ικανότητα της αίσθησης: Δεν ακούν, δεν βλέπουν και δεν νιώθουν. 0 ζωντανός Χριστός όμως ακούει προσευχές, βλέπει το πρόβλημά σου και σε αγκαλιάζει. |
|||||||
| Τελευταία ανανέωση ( 02.11.09 ) | |||||||
| Επόμ. > |
|---|
