Αγαπητέ
αναγνώστη, πλάστηκες για τον Θεό,
όπως το ψάρι για το νερό.Το ψάρι, όπως
ξέρεις καλά, δεν μπορεί σε κανένα άλλο περιβάλλον να βρει ανάπαυση και ν’
αναπτυχθεί, παρά μόνο μέσα στο νερό.Τράβηξέ το από το νερό το ψάρι, βάλ’ το σ’
ένα ολόχρυσο κλουβί, ανέβασέ το στον καθαρότερο αέρα, πάρ’ το στην καλύτερη
λιακάδα, στο μαγευτικότερο τοπίο της γης!Τι θα κάμεις;Τίποτα.Το ψάρι θα πάσχει και θα σπαρταρά.Γιατί;Γιατί δεν βρίσκεται στο φυσικό του στοιχείο, στον προορισμό του!Έτσι κι εσύ,
ο άνθρωπος!Ζητάς εδώ στον κόσμο την
ευτυχία σου, σε μέρος δηλαδή, που αυτή δεν βρίσκεται, γιατί τη ζητάς έξω από τον προορισμό σου.Τη ζητάς στις αμαρτωλές απολαύσεις, στην αλαζονεία
της ζωής, στη λατρεία του χρήματος. Κι αντί της ευτυχίας, βρίσκεις, σαν το
ψάρι, ταραχή, αηδία της ζωής, φόβους, ελέγχους, μόνο σκιά και απάτη.Γιατί αυτό;Γιατί μπαίνεις σε ατμόσφαιρα ξένη
από τον προορισμό σου.Πλάστηκες με τον
ζηλευτό κι ένδοξο προορισμό σου, να συνδεθείς με τον Θεό κι όχι να κυλιέσαι
στην αμαρτία.Κάθε φορά που
απογοητεύεσαι από τη ζωή, κάθε φορά που διαψεύδονται οι ελπίδες σου για την
κατάκτηση της ευτυχίας, σκέψου και κατάλαβε, ότι όλα αυτά είναι αποτελέσματα
της παραπλάνησής σου μακριά από τον Θεό, ότι βρίσκεσαι σε απαγορευμένο έδαφος,
και επίστρεψε γρήγορα στον Θεό, για να βρεις την ειρήνη και τη χαρά.
